Waarom worstelt de natuur met zichzelf?
Waarom vecht het land met de zee?
Gaat er van de natuur een wrekende kracht uit?
Niet één kracht, maar twee?
Ik weet nog toen mijn moeder stierf.
Ze was helemaal gekrompen en grauw.
Ik vroeg of ze bang was.
Ze schudde gewoon van nee.
Ik was bang om de dood te voelen die ik in haar zag.
Ik zag niets moois of verheffends in het feit dat ze terug naar God ging.
Ik heb mensen over onsterfelijkheid horen praten, maar ik heb het niet gezien.
Ik vroeg me af hoe mijn dood zou zijn.
Hoe het is om te weten dat dit de laatste keer is dat je ademhaalt.
Ik hoop alleen dat ik het net zo onder ogen kan zien als zij.
Met dezelfde...
...kalmte.
Want daar ligt ze verborgen.
De onsterfelijkheid die ik niet gezien had.
De kinderen hier vechten nooit.
Soms wel.
Soms als je ze ziet spelen.
Dan vechten ze altijd.
- Is hij bang van me? - Een beetje.
Bent u bang van me?
- Ja. - Waarom?
Omdat u er als leger uitziet.
Ik zie eruit als leger, hè?
Dat maakt niet uit.
Het maakt niet uit.
- De baby is moe. - Ja.
Als hij zwemt wil hij slapen.
Witt, 'n patrouilleboot.
Een Amerikaanse.
Wat doet die hier nou in z'n eentje?
Je bent niets veranderd, Witt.
Je hebt niets geleerd.
Je hebt er niemand bij nodig om jezelf in de nesten te werken.
Hoe vaak ben je nu al zonder verlof weggebleven?
Hoelang zit je nu al bij het leger, zes jaar?
Wordt 't niet tijd dat je slim gaat doen en ophoudt zo'n eigenwijze rekruut te zijn?
We kunnen niet allemaal slim zijn.
Nee, en dat is jammer.
Kijk maar naar jou.
Jij kunt geen regelmatige dienst aan in mijn compagnie.
Jij wordt nooit 'n echte soldaat. Niet in deze wereld.
Dit is compagnie C, en ik ben eerste sergeant. Kapitein Staros is bevelvoerend officier.
Maar ik ben de baas. Niemand verkloot dat.
Je bent alleen een mond meer die gevoed moet worden.
Gewoonlijk zou je voor de krijgsraad komen.
Maar ik heb iets voor je geregeld. Prijs jezelf gelukkig.
Ik stuur je naar een discipline-afdeling.
Je wordt brancarddrager. Je gaat de gewonden verzorgen.
Ik kan alles aan wat u me voorschuift.
Ik ben twee keer de man die u bent.
In deze wereld...
...is een man in z'n eentje...
...niets waard.
En er is geen andere wereld behalve deze.
U vergist zich.
Ik heb een andere wereld gezien.
Soms denk ik dat het gewoon mijn verbeelding was.
Nou...
...dan heb jij dingen gezien die ik nooit zal zien.
We leven in 'n wereld die zichzelf zo snel mogelijk kapotschiet.
Dan kan je alleen je ogen sluiten en zorgen dat je nergens door geraakt wordt.
En voor jezelf zorgen.
Misschien ben ik de beste vriend die je ooit gehad hebt.
En je weet het niet eens.
Hij heeft een bloedhekel aan je.
Ik had nooit gedacht dat hij me haatte. Want ik haat hem niet.
Ik hou van compagnie Charlie.
Daar hoor ik thuis.
Ze noemen 't "De rots". Niemand wil 't. Er is alleen 'n landingsstrook van de Jappen.
Er wordt alleen hier gevochten.
Dit is hun weg naar Australië en zo kunnen ze de vaarroutes naar Amerika beheersen.
Als we de Jappen in de Stille Zuidzee willen tegenhouden, moeten we dat daar doen.
De marine heeft zijn werk gedaan. Nu wij.
Ik heb me kapot gewerkt.
Ik heb de generaals opgevrijd.
Ik heb mezelf verlaagd.
Voor hen, voor mijn familie.
Mijn thuis.
- Ik bewonder u echt, kolonel. - Dank u.
Meestal is iemand van uw leeftijd al met pensioen.
Het is in orde.
We hebben officieren nodig die volwassen zijn en karakter hebben zoals u.
We hebben goede sergeanten en luitenant-kolonels.
Maar als je eenmaal die adelaars hebt, wil je direct de ster. Dan word je politicus.
Je jakniktjezelf omhoog.
Het is zo verdomde moeilijk om oprecht te blijven.
- Inderdaad. - En de admiraal kijkt toe.
En dat zal hij doen. Er kijkt altijd iemand.
Als 'n havik.
Er is altijd iemand die 't wil overnemen als jij 't niet doet.
- Hebt u 'n zoon, kolonel? - Dat klopt.
We willen niet dat onze zonen en kleinzonen deze oorlog moeten voeren.
- Nee, zeker niet. - Verpletter ze dan genadeloos.
Graaf ze die heuvels uit. Bescherm die landingsstrook.
Vraagt u zich af waarom de Jappen juist daar 'n landingsstrook hebben gemaakt?
Maar we kennen het grotere geheel niet, als dat er is. Wat denkt u?
Dat heb ik me nooit afgevraagd.
U bent 'n bescheiden man.
Niemand wil dat eiland, behalve u.
Wat hebt u er voor over?
Alles wat ik ervoor moet doen.
Alles wat ze voor mij opgeofferd hebben...
...is vergeefse moeite geweest.
Alles wat ik had kunnen geven voor liefde.
Te laat.
Doodgegaan...
...langzaam als 'n boom.
Voelt u het?
Ja, meneer.
Dank u, meneer.
Hoe dichter je bij Caesar komt, hoe banger je wordt.
Ik kan er niets aan doen, ik ben doodsbang.
Ik kan er niets aan doen. Mijn stiefvader sloeg me altijd toen ik jong was.
Ik was bang. Ik verstopte me. Ik sliep heel wat nachten in de kippenren.
Ik had nooit gedacht dat het erger kon worden.
Maar ik leef van minuut tot minuut hier. Ik tel de seconden.
We zijn zo aan land. Er komen luchtaanvallen. We zijn vast dood voor we 't strand afkomen.
Het is net 'n groot drijvend kerkhof hier.
- Hoe heet je? - Ik wil 'n auto als ik ontslagen word.
- Hoe heet je? - Edward B. Train.
Train.
Er zijn maar twee dingen die blijven. Sterven en de Heer. Dat is het.
Dat is belangrijk. Het houdt niet op bij deze oorlog voor mij, en voor u ook niet.
- Denk je dat er 'n luchtaanval komt? - Weet ik veel.
De laatste keer dat de bemanning hier was, is er niets gebeurd.
Maar de keer daarvoor werden ze bijna opgeblazen.
- Wat wil je dat ik zeg? - Daar heb ik veel aan.
Niets, zeg maar niets. Ik zal jou wat vertellen.
We zitten hier op deze oceaan als levende schietschijven.
Dat wist ik al.
Denk er maar eens goed over na, Tills.
- Moet je niet gaan kijken? - Het kan me niet schelen.
- Het is er inderdaad nogal druk. - Anders zou ik ook niet gaan kijken.
- Ik ga dat pistool halen. - Veel plezier.
Ja, veel plezier.
Straks wil jij er ook een als je tegen zo'n samurai-sabel aanloopt.
Open de deur!
Open die verdomde deur!
Jullie leren allemaal die kaarten te delen.
Oké, hier slaap ik dan.
Goed, dames. Is dit 'n naaikransje of 'n kaartspel?
De boer is het hoogst. Robert heeft twee boeren.
Hier had ik niet op gerekend toen ik tekende voor het leger voordat de oorlog begon.
Hoe kon ik nou weten dat er verdomme 'n oorlog zou uitbreken?
Compagnie Charlie wordt altijd verneukt en ik weet door wie dat komt.
Onze kapitein.
Hij sluit ons op in 'n boot, weg van onze eigen compagnie waar we niemand kennen.
Daarna zet hij ons vierde op de lijst om zijn zoon eruit te halen.
Hallo, kapitein.
Ik heb in uw dossier gelezen dat u vóór de oorlog officier was.
Hoe komt het dat u nu soldaat bent?
Vanwege mijn vrouw.
Ik zat in het korps van ingenieurs.
We waren nooit van elkaar gescheiden geweest.
Nog voor geen nacht.
Ik hield het vier maanden uit en toen hield ik ermee op.
Ik nam ontslag.
Ze stuurden me terug. Ze zeiden dat ik nooit meer 'n benoeming zou krijgen.
Ze zouden zorgen dat ik opgeroepen zou worden en bij de infanterie zou terechtkomen.
Schoften.
Ik neem het ze niet kwalijk.
Waar is ze nu?
Thuis.
Waarom zou ik bang zijn om dood te gaan?
Ik hoor bij jou.
Als ik de eerste ben...
...dan wacht ik daar op je.
Aan de andere kant van de donkere wateren.
Zet hem op.
Sta me nu bij.
- Voelt u de spanning, kapitein? - Ja, meneer.
Ik mag u graag, kapitein. U staat er niet alleen voor, hoor.
Blijf doorgaan tot u bij de linie komt. Daar komen we weer samen.
Ga uw gang.
Uit de weg! Uit de weg. Ik moet erdoor.
Sectieleiders! Allebei.
Deze kant op. Snel.
Klaarstaan om in te stappen!
Onze vader die in de hemel zijt...
En vergeef ons onze schulden...
Want van U is het koninkrijk, en de kracht en de heerlijkheid.
Jouw compagnie heeft geluk.
De vervoersschepen moeten opgemerkt zijn. Je bent net op tijd weg. Je hebt geluk.
Haal adem, joh! Je moet ademhalen!
Compagnie Charlie?
Tot 'n mijl inwaarts zijn er alleen olievaten. Er is niets meer sinds...
Een week.
Er waren geen gewonden. De Jappen zijn 'm gesmeerd.
Ze schoten op 't strand maar er is niemand gewond.
Heel vreemd.
Er leven hier vissen in de bomen.
Als ze niet wisten dat dit strand verlaten was, wat weten ze dan nog meer niet?
Wie bent u dat u in al deze vormen leeft?
Uw dood die alles eindigt.
U bent ook de bron van alles dat geboren zal worden.
Uw heerlijkheid.
Genade.
Vrede.
Waarheid.
U geeft de geest rust.
Begrip.
Moed.
Het blije hart.
Misschien bestaat er één grote ziel waar iedereen deel van uitmaakt.
Allemaal gezichten van dezelfde man.
Een groot geheel.
Iedereen zoekt redding bij zichzelf.
Iedereen als 'n stuk kool dat uit het vuur gehaald is.
We gaan recht die heuvel op daar.
Dat kan niet, kolonel.
We kunnen ze niet omtrekken. Links heb je 'n klif die in de rivier valt.
De Japanners hebben de jungle in handen. Die moeten we van hen afnemen.
En water, meneer? Dat komt hier niet. Mijn mannen vallen flauw.
Je maakt je pas zorgen over 'n soldaat als hij ophoudt met zeuren.
We vallen zij aan zij aan. Het derde peloton blijft achter.
We moeten over die drie golvingen heen. Zie je?
Daarna moeten we de heuvel aanvallen.
Volgens de kolonel kunnen we hem niet omtrekken.
Dus moeten we hem van voren aanvallen.
Whyte?
Zie je die graskammen onder aan de heuvel?
Op het eind van het veld moet je alle verborgen forten opsporen en elimineren.
Ik weet zeker dat de Jappen de toegangswegen bewaken.
Bent U hier?
Laat me U niet verraden.
Laat me mijn mannen niet verraden.
In U leg ik mijn vertrouwen.
Eos rotodoctolos.
Rozevingerige dageraad.
U bent toch Grieks, kapitein?
Leest u wel 's Homerus? Die lazen wij op school.
In het Grieks.
Wat voor artillerie hebben we? Over?
Twee batterijen van 105.
- Daar schieten we niets mee op. - Maar 't zal de mannen goed doen.
Dan lijkt 't alsof de Jappen eraan gaan.
Oké jongens.
Het begint.
We gaan er in groepen van tien op af.
We doen geen etappes, als we stoppen zijn we alleen maar 'n beter doelwit. Dus...
Rennen, de hele afstand.
We hebben geen keus. We zijn gekozen, dus moeten we gaan.
Ik neem de eerste groep. Ik neem Charlie Dale mee. Dale...
Organiseer de jongens daar.
We gaan in vijf minuten.
Vooruit.
Sico?
- Wat is er? - Ik ben doodziek.
Sta op of ik trap je zo hard in je maag...
Dat kan ik niet. Anders deed ik het wel.
Ik ben ziek.
- Ik ben ziek. - Welnee. Sta op!
- Wat is er, Sico? - Ik weet het niet.
Het is mijn maag. Ik heb pijn. Krampen.
Ik kan niet rechtop zitten. Ik ben ziek.
- Vooruit, sta op! - Laat hem.
Iemand moet 't automatische geweer dragen. Sico, jij gaat naar de dokter.
Dank u, sergeant.
Spreek me niet tegen. Succes, Keck.
Misschien hebben ze zich teruggetrokken.
Op de grond! Op de grond!
Rustig, rustig!
Brancarddragers!
Vooruit!
Brancarddragers, deze kant op!
- Haal die man. - Er zijn er al acht of negen. We mogen niet...
Hou je kop, ik ben de kapitein. Ga 'm halen.
- We kunnen ons niet met hem bezighouden. - Verdomme!
Heb ik het bevel of niet? Ben ik de kapitein of 'n soldaat, verdomme?
Er zijn andere zwaargewonden.
Ik heb je 'n bevel gegeven, soldaat.
Hallo, eerste sergeant.
Wie zijn we aan het halen?
We denken dat 't Jacques is.
Oude Jockey. O, dat is erg.
Meneer?
Meneer, kan ik terug bij de compagnie als we Jockey naar het bataljon hebben gebracht?
Oké, maar je moet toestemming krijgen.
En m'n geweer.
Kom op, Nicky. Je leeft nog!
Doorgaan! Doorgaan!
Geweldig, Staros!
Het mooiste wat deze oude ogen in lange tijd hebben gezien.
Prachtig bedacht, prachtig uitgevoerd. U wordt in de bataljonorders vermeld.
De jonge Whyte deed 't geweldig.
Ja, meneer. Over.
Maar het was ook briljant gewoon dat u het tweede stuurde.
Ze hebben het goed gedaan. Er zijn vast niet veel gewonden.
Blane heeft het ook goed gedaan. Hoeveel geschutplaatsen hebben ze ontdekt?
Hebben ze er 'n paar uitgeschakeld?
Om 12 uur zijn we wel klaar met die kammen. Over.
- Hallo? Staros, bent u er nog? - Ja, meneer. Over.
Ik zei hoeveel geschutplaatsen hebben ze ontdekt? Hebben ze er 'n paar uitgeschakeld?
Kinderen.
Ik weet het niet, meneer.
Wat bedoelt u, u weet het niet? Hoe kunt u dat nou niet weten? Over.
Ik sta pal achter 't eerste heuveltje.
Daar sta ik. Zal ik opstaan en naar u zwaaien?
Nee, ik zie waar u bent. U moet iets doen.
Ik wil dat u boven gaat kijken hoe we ervoor staan.
Ik wil heuvel 2-10 vanavond in bezit.
De admiraal is hier bij dageraad voor opgestaan.
Begin wat te doen daar, Staros! Sluiten.
Naar voren!
Hé, Keck!
Ja!
- We moeten hier weg. - Weet ik.
Blane is dood.
Jij hebt de leiding.
We weten dat je er bent, Yank!
Tojo is 'n lul!
Nee, Roosevelt is 'n lul.
Ik heb hem! Ik heb hem.
Ik heb 'n man gedood.
Hé, Queen!
Queen, ben je er?
Het ergste wat je kan doen.
Erger dan verkrachten.
Queen! Heb je de Jappen over die linkerkam zien weggaan?
- Niemand kan me wat maken. - Ik heb niets gezien.
Til je hoofd dan op en kijk rond!
Ik meen het.
Ik zag zeven Jappen over die linkergraskam weggaan.
Ik heb er een neergehaald.
Nou en?
Misschien trekken ze zich terug.
Iemand moet de kapitein waarschuwen.
Wil jij dat doen?
Blijf waar je bent! Dat is 'n bevel.
Omlaag!
Blijf op de grond.
Naar voren! Naar voren!
Wat doen we nu?
We wachten hier. Misschien sturen ze versterking.
- Waarvoor? - Om 'n paar van die posities te winnen.
Wil je hiermee doorgaan?
Ik weet het niet. Nee, ik wil niet verder omhoog.
Als ze versterking sturen, kunnen we misschien...
...rondverkennen en die mitrailleurs ontdekken.
Dat is beter dan teruggaan.
Er komt iets. Ze komen!
Waarom deden ze dat? Als ze ons weg wilden, waarom kwamen ze niet allemaal?
Misschien waren ze alleen.
Misschien wilden ze naar de hemel.
Ze komen.
Keck!
O, Jezus!
Ik heb m'n kont opgeblazen.
Ik heb m'n kont opgeblazen!
Ga liggen!
Wat 'n stomme rekrutenfout!
Ik pakte hem bij de pin!
Schrijf naar mijn vrouw. Zeg haar dat ik als 'n man gestorven ben.
Dat hoeft niet, je overleeft het wel.
Hou me niet voor de gek.
Ik zit onder de modder. Veeg het eraf.
Ik schrijf naar haar, ik beloof het.
Neem mijn veldfles. Er zit nog wat water in.
Misschien is het maar beter zo.
Ik lig daar helemaal open.
Ik kan niet meer neuken.
Waar ben ik?
Het komt goed met je.
Zelfs als je doodgaat.
Je hebt je broer niet in de steek gelaten.
Als je jezelf niet tegen de grond had gegooid, waren we allemaal dood geweest.
Ik heb 't koud.
Ik bevries.
Ga je naar z'n vrouw schrijven?
O, nee!
Ik ken z'n vrouw niet.
Dat moet de commandant doen. Ben je gek? Daar ben ik niet goed in.
Je zei dat je het zou doen.
Ik zou alles zeggen als ze er zo aan toe zijn.
- Iemand moet het doen. - Schrijf jij dan!
Wat is er, Jim?
Er valt niets te doen voor hem.
Die is dood voordat ze hem bij 'n chirurg hebben.
- Dan zeg ik niet dat je moet gaan. - Misschien kan ik hem 'n morfinespuit geven.
- Blijft hij dan rustig? - Niet lang. Ik kan hem er twee geven.
Ik kan er drie of vier voor hem achterlaten.
Kun je ze allemaal tegelijk geven?
Dat zijn jullie.
Dat is alles wat er is voor ons. Dat zijn wij.
Ik ben ze alle 12 kwijt. Ik ben ze alle 12 kwijt.
Alle 12.
Het is gekkenwerk daar. Ik zei wat ze moesten doen en gaf ze 'n zetje.
Ik ken jou. Ik ken jou.
Sergeant. Ik weet niet wie de leiding heeft hier, maar laat hem niet gaan!
Laat hem niet gaan! Ik ga weg.
Ik ga weg! Ik ga weg!
Vooruit voeten, gaan!
Gaan! Ik ga. Ik ga.
Ik ga. Raak me niet aan. Kijk me niet aan. Oké, ik ga weg.
Oké. Oké.
Help me!
Hoe gaat het?
Wees stil. Ik kom je helpen. Rustig aan.
Rot op! Ik ga dood!
- Ik ga dood, sergeant! - Maak dan niet zo veel lawaai!
- Hoe haalt u me hier weg? - Ik breng je terug.
Leg me neer! Leg me neer!
Laat me alleen. Laat me alleen. Laat me alstublieft alleen.
Geef me meer. Geef me meer.
Hier, Tella.
Vaarwel.
Tot ziens.
Tot ziens, sergeant.
Gelukkig hangt 't lot van de compagnie niet van één man af.
Sergeant, ik heb alles door de kijker gezien.
Ik vermeld u in de orders morgen.
Ik draag u voor voor de zilveren ster.
- Dat was het dapperste... - Nog één woord en ik sla erop los.
Als u me in uw orders vermeldt geef ik meteen mijn rang op.
Dan hebt u deze kapotte compagnie in uw eentje.
Begrijpt u dat?
Eigendom. Alles draait om eigendom.
Wat bezielt u, Staros?
Die mannen hebben meteen versterking nodig.
Wat doen ze nou? Ik zie ze door de kijker.
Ze liggen daar maar wat. Ze moeten die mitrailleurs opruimen. Over!
U begrijpt de situatie hier niet, meneer.
Er zijn veel slachtoffers gevallen.
Bij een man werden zijn ingewanden eruit geschoten. Dat veroorzaakte paniek.
Ja, ja. Hoe zit het met die versterkingen, over?
Ik heb twee secties, die ik naar het eerste peloton kan sturen. Over.
Wat bedoelt u verdomme, twee secties?
Verdomme! Als ik versterkingen zeg,
bedoel ik dat ook! U schakelt iedereen in die u daar hebt, en nu meteen! Iedereen!
Uw eerste peloton ook. Ik zie ze op hun dikke reet liggen te niksen.
Stuur nu 'n man op ze af met 't bevel aan te vallen.
Stuur ze via de zijkant naar de kam.
Dan stuurt u het tweede peloton naar de heuvel.
Laat ze 't midden onder druk zetten. Laat ze regelrecht de heuvel opgaan. Aanvallen!
Moet ik u infanterietaktieken leren terwijl uw mannen aan flarden worden geschoten?
U begrijpt de situatie hier niet helemaal.
Mijn compagnie kan die positie niet in haar eentje aan.
De Jappen staan te sterk en hebben te veel vuurkracht.
Er staat 'n bunker daar. We zien hem niet en hij maakt gehakt van mijn mannen.
Ik vraag formele toestemming voor 'n verkenningstroep
aan de rechterkant van heuvel 2-10 via de jungle. De hele positie
kan met 'n manoeuvre omtrokken worden.
- Nee! Verdomme! - Het kan levens redden.
Er wordt niet omtrokken.
Luister, Staros. U brengt uw mannen niet
de jungle in om 'n gevecht te ontlopen!
Hoort u mij? U moet meteen aanvallen, met elke man die u tot uw beschikking hebt.
Aanvallen, Staros! Dat is 'n direct bevel.
Ik weiger uw bevel op te volgen.
Het is jouw fout niet, Jim. Hij geeft je bevel.
Ik vraag opnieuw toestemming voor 'n verkenningstroep aan de rechterkant.
De tijd meneer, is 13 uur 21 minuten, 25 seconden.
Ik heb twee getuigen die naar me luisteren. Ik verzoek u hetzelfde te doen. Over.
Staros, waag het niet de advocaat uit te hangen.
Ik weet dat u advocaat bent.
Dit is geen rechtbank!
Dit is 'n oorlog. Een veldslag.
Ik wil 'n frontale aanval. Ik herhaal mijn bevel. Over.
Ik stuur mijn mannen geen frontale aanval in.
Dat is zelfmoord. Ik leef al tweeënhalf jaar met ze en ik stuur ze niet de dood in.
Over.
U maakt 'n heel belangrijke beslissing.
Maar als 't zo belangrijk voor u is hebt u misschien 'n reden. Ik kom.
Ik trek mijn bevel niet in.
Maar als ik verzachtende omstandigheden vind, houd ik daar rekening mee.
In de tussentijd moet u doorzetten tot ik aankom!
En zo mogelijk stuurt u die mannen de kam op. Sluiten.
De ene plek is de andere waard. We kunnen ons nergens verbergen.
Rustig aan, jongen. Rustig maar.
- Waar is Fife? - Hij is hier. Fife.
Houd mijn hand vast, Fife.
Houd mijn hand vast.
Ik ga dood, Fife.
O, kapitein.
Opgesloten in 'n graf.
Ik kan het deksel niet optillen.
Ik heb 'n rol gespeeld die niet voor mij was.
Doe je jas aan, soldaat. We zijn hier niet aan het strand.
Doe meteen aan!
Waar richt je op? Laten we die schoften te pakken gaan nemen.
Uit de weg!
Wat ligt u hier nou waar u niets kunt zien?
Ik observeer. Het eerste peloton is net naar de kam.
Hoeveel zijn er nu geraakt?
- Wel, geen een. - Geen een?
Dat klinkt niet zo erg als de situatie die u me beschreven had.
De situatie is net in de laatste vijf minuten veranderd.
Kapitein...
...luister naar me.
We gaan er op af en nemen iedereen mee.
Hebt u nog formele klachten of bezwaren?
- Nee, meneer. Nu niet. - Dan doen we het op mijn manier.
Mijn manier. Begrijpt u dat, kapitein?
We brengen iedereen naar die rand. Tegen de avond kan de kam van ons zijn.
Die kam is nog lang niet veroverd, meneer.
Zeg me hoe ik de dingen kan zien zoals U ze ziet.
Zeg me hoe ik dat kan doen.
We zijn aarde. Alleen aarde.
We gaan eraan als we hier blijven.
Bell...
...neem zes man mee en ga kijken wat er daar aan de hand is.
We geven jullie zo goed mogelijk dekking.
Oké. Jullie blijven hier.
Ik ga alleen verder.
Kom hier.
Kom hier waar ik ben.
Er is een...
Er is een bunker daar.
Er zijn vijf mitrailleurs. Vijf mitrailleurs.
In dat fort daar, ergens daar op die rotsen,
ligt de oplossing voor deze kam.
Bell heeft gelijk.
Van daarboven kunnen die bruintjes
900 meter van het hele gebied vóór deze positie beschermen.
Ze hebben deze rand niet gedekt. En dat is 'n vergissing.
Een heel grote vergissing.
We moeten er gebruik van maken voordat ze hun fout inzien.
Goed, ik weet dat jullie allemaal nogal uitgeput zijn.
En het was heel moeilijk om het water hier te krijgen.
Ik bied mijn verontschuldigingen daarvoor aan.
Maar als we die bunker morgen kunnen veroveren, kunnen we deze kam nemen.
Daarom zoek ik vrijwilligers.
Om die bunker daar uit te schakelen.
Meneer?
Ik ga graag terug om de weg te wijzen.
- Goed, Bell. - Ik ga wel.
- Goed. - Ik wil graag de groep leiden.
- Heel graag. - Dat hoopte ik al, John. Jij hebt de leiding.
- Ik ga ook wel. - Prima.
Jij.
Oké, dat is genoeg. Zeven is meer dan voldoende. Verzamelen.
Ik weet niet of u begrijpt hoe belangrijk deze operatie is, Staros.
Als onze positie veilig is, halen we de bommenwerpers.
Dat betekent 1600 km gevechtskracht in elke richting.
Misschien wordt Guadalcanal het keerpunt in de oorlog.
Het zal levens kosten. Is dat uw probleem?
Nee, meneer.
Ik heb u uitgelegd hoe belangrijk dit doel is. Hoeveel levens is 't waard volgens u?
Dat kan ik niet zeggen, meneer.
Hoeveel mannen bent u bereid om voor deze campagne op te offeren?
Hoeveel? Een? Twee?
Twintig?
Uw compagnie zal mannen verliezen, kapitein.
Als u dat niet aankunt, moet u me dat nu laten weten.
Nee meneer, u hebt gelijk. Over alles wat u hebt gezegd.
Prima.
Prima. Dat is alles, kapitein.
Alleen dit nog, Staros.
U hoeft niet te zeggen dat u denkt dat ik gelijk heb.
Nooit.
Daar gaan we van uit.
U kunt gaan.
Ik heb medelijden met je.
- Ja? - Een beetje wel, ja.
Dit leger wordt je dood.
Als je slim bent, pas je op jezelf. Je kunt niemand anders helpen.
Je rent gewoon 'n brandend huis in waar niemand gered kan worden.
Wat voor verschil denk je dat jij kunt maken? Eén man in deze waanzin?
Als je doodgaat, zal dat voor niets zijn.
Er is geen andere wereld waar alles goed zal komen.
Alleen deze bestaat.
Alleen deze rots.
Ga dan. Kom op, kom op.
Wie beslist wie er leeft?
Wie beslist wie er sterft?
Dit is zinloos.
Kijk 's. Ik sta hier helemaal boven, en geen ene kogel.
Geen één schot.
Waarom?
Waarom moesten zij allemaal dood en ik sta hier en er gebeurt me niets?!
Wij.
Wij samen.
Eén wezen.
Vloeien samen als water.
Tot ik je niet meer van mezelf kan onderscheiden.
Ik drink je.
Nu.